Na maanden van afwachten en lobbyen is het dan eindelijk zover

1 oktober komt in zicht! In de zomer heb ik mijn toekomstige head of unit gevraagd met welke onderwerpen ik mij precies bezig ga houden, dus inmiddels ligt er een flinke stapel met markeerstift bewerkte richtlijnen, verordeningen, rapporten en andere documenten op mijn bureau. Mijn pakken en overhemden hangen gestoomd en gestreken in mijn kast. Zij die van het vrij verkeer van goederen binnen de Europese interne markt gebruik willen maken, vrees niet langer! Ik kom eraan! Echter, als ik de toegestuurde informatie van het traineeship office nakijk, blijkt dat het harde werken nog even op zich zal laten wachten.

De eerste week van het traineeship lijkt nog het meeste op de introductietijd van een universiteit. We worden een week lang verwelkomd met diverse borrels, gelegenheden om drankjes te doen, op sociale bijeenkomsten in horecagelegenheden en door speeches en conferenties waar na afloop de schuimwijn (om de Belgisch-Nederlandse term maar te gebruiken) vrolijk vloeit. Dit alles als onderdeel van een uitgekiend pedagogisch programma bedoeld om elkaar beter te leren kennen en interculturele competenties op te bouwen, opdat we de cultuurshock die ons te wachten staat goed zullen kunnen verwerken.