Vijf maanden nadat ik mijn aanmelding voor de blue book stage op de bus heb gedaan, ontvang ik een e-mail met als onderwerp ‘PRE VAN 472581 Traineeships Office /Bureau des stages’. Een vrije samenvatting: “Beste Christiaan, je bent door de voorselectie van het blue book traineeship. Neem een weekje vakantie, sorteer je boekenverzameling op alfabetische volgorde en bak een taart voor je oma. Als er iemand bij de Europese Commissie interesse heeft in je kandidatuur, merk je dat vanzelf. Je hoeft in ieder geval niets doen. Wie weet tot in oktober, groetjes!” Uit de mail kunnen twee conclusies getrokken worden. Uit de titel van de mail dat de huidige reïncarnatie van William Shakespeare waarschijnlijk geen baan heeft bij de afdeling externe communicatie van het stagebureau. Uit de inhoud dat men me aanraadt te wachten en hopen dat iemand bij toeval op mijn profiel in het blue book stuit en mij uitkiest voor een plekje bij zijn of haar unit.

Hoewel de preselectiemail een passieve houding aanmoedigt, kan ik me echter nog goed herinneren van de voorlichtingsbijeenkomst in november dat je kansen groter worden door te lobbyen. Hoewel in sommige gevallen de Commissie zelf contact opneemt met kandidaten in het ‘blue book’ is het voor veel DG’s gebruikelijk dat ze wachten wie op hun afkomt. Ik besluit op aanraden van ex-trainees een gericht lobbyoffensief te starten en me vooral te richten op eenheden die zich bezighouden met de interne markt.