De volgende stap op de carrièreladder

Maud van der LooOp de laatste dag van mijn stage in Bangkok vulde ik het aanmeldingsformulier in voor het Blue Book Traineeship van de Europese Commissie.

Want ja, wanneer je stage ten einde loopt, je alleen je scriptie nog ‘even’ moet afschrijven en dus bijna bent afgestudeerd, is het toch echt tijd om te gaan denken over de volgende stap op de carrièreladder.

Eenmaal terug in Nederland hoorde ik al snel dat ik door de voorselectie van het traineeship was en kwam het besef dat Brussel eigenlijk de perfecte follow-up van mijn studie en stage zou zijn. Na een half jaar op de Nederlandse ambassade in Bangkok, waar ik veel te maken had met de EU Delegatie, was ik eigenlijk wel nieuwsgierig geworden naar de Europese kant van de diplomatie.

Ik had via via al vernomen dat lobbyen zeker niet tegen je werkt, dus direct na de officiële bevestiging van mijn opname in het ‘Blue Book’ werden de eerste connecties gelegd. Was er niet een oud-stagiair van de ambassade die ook in Brussel had gezeten? En mijn stagebegeleider, kende hij niet iemand bij de European External Action Service (EEAS)? Ik had mijn zinnen duidelijk gezet op de EEAS, zeg maar de diplomatieke dienst van de EU, maar omdat de EEAS een van de populairste plekken voor een traineeship is, is lobbyen erg belangrijk. Netwerken, skypen, informatie zoeken op internet en een paar dagen goed nadenken over bij welke afdelingen ik eigenlijk een traineeship zou willen volgen, leidden uiteindelijk tot een gerichte lobby-actie. De scriptie werd een dagje verruild voor het versturen van e-mails aan verschillende DGs en Head of Unit’s. De dagen daarna zat ik gekluisterd aan mijn telefoon.

netwerken voor een traineeship bij de EUTwee korte telefonische interviews, een aantal e-mails en een paar weken wachten later, kreeg ik dan eindelijk het bericht waar ik zo op hoopte: ik mocht naar Brussel komen! Toen ik een paar dagen later ook nog eens te horen kreeg dat ik aan de slag mocht bij de EEAS kon ik mijn geluk al helemaal niet op. Hoewel ik geen interview of e-mailcontact heb gehad met mijn unit, ben ik toch door hen geselecteerd. Dat is dan ook mijn eerste advies aan toekomstige trainees: lobbyen kan een belangrijke rol spelen, maar zegt zeker niet alles! Bovendien nemen niet alle afdelingen contact op met hun toekomstige trainees. Het kan dus zomaar zo zijn dat je allang geselecteerd bent door je favoriete unit, maar dat pas hoort wanneer de officiële ‘traineeship offers’ de deur uit gaan.

Inmiddels heb ik mijn eerste weken in Brussel er alweer op zitten. Weken met ontelbaar veel nieuwe indrukken, interessant werk en veel nieuwe vrienden en collega’s uit zo ongeveer elke Europese lidstaat. Genoeg om over te bloggen dus, keep you posted!