Nicolaas Van der Wilk

Nicolaas van der Wilk

Algemene informatie

Volledige naam: Nicolaas Van der Wilk
Werkzaam bij: Medewerker Europese Commissie
Locatie: Tunesië
 

Biografie

In de aanloop naar de verkiezingen van eind oktober 2011, assisteer ik de EU Delegatie in Tunesië de komende maanden bij haar werkzaamheden. Als stagiair houd ik mij onder andere bezig met een stukje communicatie, het analyseren van bepaalde politieke onderwerpen en het opstellen van rapportages. Daarnaast assisteer ik, waar nodig, de Ambassadeur (Head of Delegation). Eerder liep ik stage bij de Nederlandse Ambassade in Tunis, waar ik zowel de aanloop als het hoogtepunt van de revolutie meemaakte.

 

Sociale netwerken

Volg mij op Twitter

Blogberichten van Nicolaas Van der Wilk

kaart TunesieEen fotoreportage

Hoe bevorder je dialoog tussen verschillende maatschappelijke groepen in een land waar geen echte democratische cultuur heerst? En dan zonder dat men elkaar meteen in de haren vliegt…? Een relevante vraag in Tunesië waar men ondanks de verschillende denkwijzen toch met zijn allen werkt aan het instellen van een inclusieve en wijdverspreide democratie. Een kleine groep fanatieke Salafisten, een groot moslimelectoraat, progressieve seculiere Tunesiërs in de grote steden en aanhangers van het communisme in de industriële regio’s… een verscheidenheid die over het algemeen tot een verhit debat leidt.

Na de succesvol verlopen verkiezingen van vorig jaar, staat Tunesië voor de taak de waarden en praktijken te verspreiden die bij een democratie horen. De debatcultuur, het opzetten van constructieve dialogen tussen alle belanghebbenden en het bereiken van consensus – op lokale, regionale en nationale schaal – zijn essentieel om werkelijk tot een inclusieve effectieve democratie te komen.

Mohamed Bouazizi

Wat is er veranderd in de arme regio’s?

Precies een jaar geleden, 17 december 2010, stak de 26-jarige fruithandelaar Mohamed Bouazizi zich in brand, een wanhoopsdaad als statement tegen zijn uitzichtloze situatie. De actie zette veel Tunesiërs in de binnenlandse regio’s aan tot demonstraties, uit woede en frustratie over hun eigen economische uitzichtloze situatie en de gelimiteerde vrijheden. De harde repressie van de protesten door het regime van Ben Ali leidde uiteindelijk tot een breed gedragen nationale opstand.

non a la dictatureTerwijl de Tunesiërs wachten op economische vooruitgang en een verbetering van de binnenlandse veiligheidssituatie, daar discussiëren de juist verkozen volksvertegenwoordigers al weken over abstracte zaken. Als dan ook nog een belangrijke verkiezingsbelofte wordt geschonden, dan kun je wachten op heibel in de tent. Hoeveel macht mag een president hebben en hoe verhoudt zich dat tot de macht van de minister-president? En als er in het parlement gestemd wordt, is een absolute meerderheid dan voldoende of valt er pas bij tweederde van de stemmen een beslissing? Nooit eerder mocht de huidige generatie Tunesiërs zich over dergelijk ingewikkelde staatsvraagstukken buigen. Het is inmiddels alweer drie weken geleden dat de Grondwetgevende Raad voor het eerst samen kwam. Men beraadslaagt over de tijdelijke verdeling van de macht, de inrichting van de staat in deze periode van transitie waarin men een nieuwe Grondwet gaat schrijven.

 Nu de verkiezingsstorm in Tunesië is gaan liggen…

…en de rust min of meer is teruggekeerd, richt de EU Delegatie zich weer meer op structurele en opbouwende zaken. Op de politieke afdeling werkt men aan scenario’s voor het politieke landschap van de komende maanden. De afdeling die zich met ontwikkelingssamenwerking bezig houdt, heeft een aantal ambitieuze programma’s gelanceerd.

Gedurende de laatste maanden heeft de Delegatie vooral veel werk gehad aan het rapporteren naar Brussel. De Europese Commissie wil graag op de hoogte blijven van alle ontwikkelingen in Tunesië, en wij leveren hen daar analyses van. Daarnaast had de Delegatie met de verkiezingsobservatiemissie en de bezoeken van verschillende EU commissarissen genoeg om handen. Nu deze taken minder aandacht opeisen is er weer tijd voor structurele zaken.

Exact een week na de verkiezingen is het tijd om een eerste balans op te maken van de uitslagen.

In Tunesië geen verkiezingsavond met langzaam binnendruppelende resultaten, maar een gehele week waarin dag per dag resultaten bekend worden gemaakt. Het proces van tellen (en hertellen) nam enkele dagen in beslag. Dit is ook niet zo gek. Je moet je voorstellen dat men geen ervaring heeft met het organiseren van democratische verkiezingen. Daarnaast belemmerde het grote aantal verkiesbare partijen een snelle telling. Het wachten verging de Tunesiërs niet eenvoudig, velen waren benieuwd en ongeduldig om de uiteindelijke uitslagen te weten te komen. In de loop van de week publiceerde elk verkiezingsdistrict individueel zijn uitslagen, hetgeen leidde tot een versnipperde berichtgeving. Spannend omdat op die manier langzaam maar zeker toch duidelijk werd hoe er in de verschillende regio’s gestemd is. 

stemmen TunesiëMet deze titel opende vandaag de grootste krant van Tunesië

Meer dan 70% van de stemgerechtigde Tunesiërs zocht gisteren de stembussen op om hun stem uit te brengen voor de eerste vrije en eerlijke verkiezingen in de geschiedenis van Tunesië. Een opkomstpercentage dat boven ieders verwachting uitgestegen is.

Overal in het land stonden lange rijen voor de stemlokalen, stemmers die op het hoogtepunt van de dag arriveerden moesten soms tot 5 uur lang in dezelfde rij blijven wachten. Ook tegen sluitingstijd stonden er nog lange rijen en sommige lokalen